Tiamuline

Farmacodynamiek

Tiamuline waterstoffumaraat is een semisynthetische antibioticum. Tiamuline werkt door het inhiberen van ribosomale proteïnesynthese. Tiamuline is actief tegen mycoplasma’s en spirocheten, in het bijzonder Brachyspira hyodysenteriae.

Tiamuline is bacteriostatisch in therapeutische concentraties en werkt op het 70S ribosoom. De primaire bindingsplaats is op de 50S subunit en mogelijk een secundaire plaats waar de 50S en 30S subunit bij elkaar komen. De microbiële proteïneproductie lijkt te worden afgeremd door de productie van biochemisch inactieve initiatiecomplexen die de verlenging van de polypeptideketting verhinderen.

In vitro onderzoek heeft aangetoond dat resistente bacteriële mutanten via het mechanisme van meertrapsresistentie tot stand kunnen komen. In de praktijk is ontwikkeling van resistentie in mycoplasma’s langzamer. Resistentie tegen B. hyodysenteriae is waargenomen en deze kan geografisch variëren. Kruisresistentie tussen tiamuline en tylosine tartraat is waargenomen: micro-organismen die resistent zijn voor tiamuline, zijn eveneens resistent voor tylosine tartraat, terwijl dit omgekeerd niet het geval is.

Resistentie in Brachyspira hyodysenteriae kan veroorzaakt worden door een puntmutatie in het 23S rRna gen.

Farmacokinetiek

Tiamuline wordt goed geabsorbeerd in de gastro-intestinale tractus van kippen en kalkoenen.

Kippen

Vier uur (Tmax) na de orale toediening van 25 mg tiamuline/kg lichaamsgewicht wordt een maximale plasmaspiegel (Cmax) van ongeveer 1,7 μg/ml gemeten. Na de orale toediening van een oplossing van 250 ppm (250mg/l tiamuline waterstoffumaraat) gedurende 48 uur werd een gemiddelde plasmaconcentratie van 0,78 μg/ml (0,45 – 1,4 μg/ml) gemeten. Het diergeneesmiddel wordt zeer goed over de weefsels verdeeld. De plasma-eiwitbinding bedraagt ongeveer 50% (45% – 52%) van tiamuline.

Tiamuline wordt snel en gemetaboliseerd in de lever (hydroxylatie, de-alkylatie, hydrolyse). De excretie van tiamuline en zijn metabolieten gebeurt vooral via de gal en de faeces (55-65%); de rest wordt uitgescheiden via de urine (15-30%). De uitscheiding verloopt in twee fases: meer dan 99% wordt binnen 24 uur uitgescheiden, en de resterende 1% pas na 6 tot 8 dagen.

Kalkoen

Vier uur (Tmax) na de orale toediening van 25 mg tiamuline/kg lichaamsgewicht wordt een maximale plasmaspiegel (Cmax) van ongeveer 1,08 μg/ml gemeten. Na de orale toediening van een oplossing van 250 ppm (250mg/l tiamuline waterstoffumaraat) gedurende 48 uur werd een gemiddelde plasmaconcentratie van 0,36 μg/ml (0,22 – 0,5 μg/ml) gemeten. Het diergeneesmiddel wordt zeer goed over de weefsels verdeeld. De plasma-eiwitbinding bedraagt ongeveer 50% (45% – 52%) van tiamuline.

Varkens

Tiamuline wordt goed geabsorbeerd vanuit de gastro-intestinale tractus van het varken: twee tot vier uur (Tmax) na de orale toediening van 10 mg tiamuline hydrofumaraat/kg lichaamsgewicht wordt een maximale plasmaspiegel (Cmax) van ongeveer 1 μg/ml gemeten.

Er is een zeer goede verdeling in de weefsels. Er is een accumulatie in de longen en colon: 30-50% van de tiamuline is gebonden aan plasma-eiwitten.

Tiamuline wordt snel gemetaboliseerd in de lever (hydroxylatie, de-alkylatie, hydrolyse). Ten minste 16 biologisch niet-actieve metabolieten zijn waargenomen. De excretie vindt plaats via de gal en de faeces (70-85%); de rest wordt uitgescheiden via de urine (15-30%).

Meer lezen?

Meer informatie over werkzame stoffen kunt u vinden in het Fink-Gremmels repertorium.

Producten

Producten met tiamuline: